IIn liefdevolle herinnering

'YURIE'
*Yurie ‘t Wijnmeer*

27-01-1997      ---      01-11-2007

Verloor ik op 20 maart al mijn lieve Aksis, nu moet ik u verdrietig melden dat ook mijn lieve Yurie is overleden.

Ik zal ze beiden nooit vergeten.

 
Klarie Nieuwenweg
 

                

Al gaf mijn staart zijn laatste groet….
 

Als ik eens broos en zwak zal zijn
En niet meer slapen kan van pijn,
Doe dan wat nodig is, want och,
Die laatste dag verliest men toch…

Ik weet dat het je droef zal maken.
Dwing toch jezelf niet te verzaken:
Dán, meer dan enig and’re dag
Blijkt wat je liefde echt vermag.

Wij hadden het jaren lang zo goed;
Dat geeft ons ook die laatste moed.
Jij wilt toch ook niet dat ik lijd?
Laat mij dus gaan te rechter tijd.

 En breng mij waar men hulp mij biedt
Een bede slechts: verlaat mij niet!
Houd mij zacht pratend tegen je aan
Totdat mijn ogen breken gaan.

Je weet, al is het later pas,
Dat dit heus voor mijn bestwil was.

Al gaf mijn staart zijn laatste groet,
Ik lijdt niet meer en dat is goed.
Treur niet omdat jij het lot bewerkt
Dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt.

 Wij waren elkaar toch zo na!
Laat dat je troost zijn als ik ga….

Uit: "Our dogs”.
Vert. Mevr. H.M. Barkmans-v.d. Weel
           

TERUG