|
*NIKI*
Geboren: 10-07-1994
Eigenaren: Peter en Wilma Palstra en kinderen
Met pijn in ons hart hebben wij 29-08-07 moeten besluiten je te
laten gaan.
Lieve Niki, we missen je heel erg!
Jouw kenmerken waren: trouw, lief, aanhankelijk, beschermend.
Ruim 2 jaar geleden begon je veel te hoesten. Uit onderzoek bij de
dierenarts bleek dat je vocht achter de longen had. Het ging niet weg
zonder medicijnen en bleek een aanhoudende allergische aandoening te
zijn. Met prednisolon moesten we verder gaan. Meerdere pogingen om dit
af te bouwen gaf geen gunstig effect. Je ging dan weer hoesten en had
het benauwd.
Ook bleek dat je een afwijking aan de schildklier had.
Toch leek het lange tijd goed met je te gaan. Echter de ouderdom sloeg
ook toe en je werd minder fit.
De laatste tijd gingen we steeds meer twijfelen aan je gezondheid. 4
weken geleden werden je hart en longen nog beluisterd bij de dierenarts
en alles leek goed te klinken. Wel liep je al heel moeilijk en
regelmatig zwikte je door je pootjes.
Toen ging je ineens heel snel achteruit. Veel slapen, slecht en mank
lopen, slecht eten, omvallen en lusteloosheid, slechts kleine stukjes
wandelen en dan ging je liggen of struikelde over je eigen pootjes.
Tot onze schrik wilde je 3 dagen geleden niet meer eten en drinken en
moest je veel braken.
De volgende dag was niet veel beter. Laat op de avond kreeg je een soort
epileptische aanval en verloor je urine.
De dienstdoende dierenarts constateerde een hoopje ellende en
vermoedelijk een beroerte. Je einde naderde, maar we konden het nog niet
aan. Dus je kreeg een infuus met vocht, antibiotica en een injectie
tegen braken. Mee naar huis, de nacht doorgekomen, maar je was
verlamd. Je ogen volgde ons steeds vanaf je mand, maar je was niet meer
in staat om op te staan of te lopen. Je had dorst en dronk water uit
onze hand. Diezelfde ochtend kreeg je nog een aanval en verloor weer
urine en was even buiten kennis. Je kwam weer bij en we namen je mee
naar de dierenarts voor verder onderzoek en advies. Met veel pijn in ons
hart hebben we besloten je laten gaan, omdat we je verder lijden wilde
besparen.
Je lag er vredig bij, alsof je sliep. En wij? Wij waren in tranen.
Dag lieve Niki. We missen je en de herinnering aan jou is
in ons hart. Het zal heel erg wennen worden zonder jou.
|
