|
|
|
IIn liefdevolle herinnering |
|
|
|
|
|
|
| (20/9/98 - 26/9/05) |
 |
|
|
|
Je was ons eerste hondje en de keus voor een Sheltie en vooral de
keus voor jou was een schot in de roos. Liefde op het eerste gezicht.
Je hebt je altijd heerlijk uit kunnen leven en wist in de straat overal de adresjes waar iets lekkers te halen was. Dikke maatjes ook met de katten, zij aan zij over straat was geen uitzondering. Toen de katten bij ons kwamen en ze al snel je mand inpikten, stond jij je plaats onder dwang af, maar ging er soms ook gewoon bij liggen. Zo was je, je paste je aan alle situaties aan. Alleen vakantie was niet jouw favoriete bezigheid, je was gewoon het liefst thuis. Je werd heel plotseling erg ziek en ondanks medicijnen ben je een dag later in je slaap overleden. We missen je heel erg en ik denk niet dat dat ooit over zal gaan. Je spullen zijn nu in gebruik bij ons nieuwe hondje, je halsband hangt te wachten tot Mike groot genoeg is hem te dragen. Vanuit het keukenraam zie ik je foto op je grafje en ik kom geregeld nog even bij je kijken. Dit gedichtje zegt alles wat ik voel: 'If tears could build a stairway, and memories a lane, I'd walk right up to heaven and bring you home again.'
Karin Heugen, Meppen
|
|
|
|
|
